Toen ik de honden kon misleiden en uit de groep van verminkte schapen was geraakt volgde al snel een ontnuchterde werkelijkheid. Deuren werden gesloten en mijn identiteit werd besmeurd. De honden werden toen wolven in schapenvacht die rustig verder konden vreten van alle goeds met een vals oog op mij gericht in een roes van hun idylisch- romantische werkelijkheid, van hoeren en tamboeren, van machtswellust en het beschermen van hun vermogen waarvoor ze geen hol hebben gedaan. Op zo een moment staat het leven op een keerpunt beste lezer, ofwel blijf je gebroken achter of begin je helemaal opnieuw. Tijdreizen is mijn redding en reis zowat dagelijks terug naar de hete zomer van 1976. Ik ben weer 12 jaar, teken en schilder op een ongedwongen manier mijn werkelijkheid. Mijn beschermende moeder kijkt naar mij en glimlacht. Niemand kan mij nu nog raken beste lezer.

Max Vrijdags